Bu dünyada fikri ne olursa olsun, bir iyiler ve yaptıkları iyilikler vardır, bir de kötüler ve yaptıkları kötülükler. Fakat biz iyilik nedir, kötülük nedir, iyi kimdir, kötü kimdir, en dip derinliklerine kadar, tüm teferruatlarıyla sarih ve beliğ olarak izah etmeyeceğiz. Biz, dar, kalıpsal, klişe ve sığ yaşamaya meftunuz, ötesi bizi aşar, huzursuz ve rahatsız eder. Bu yüzden de alıştığımız gibi yaşamaya çalışırız, öyle de yaşıyoruz zira, dolayısıyla ötesi bizi fazla ırgalamaz, ta ki aleyhimize bile olsa. Ki, zaten aleyhimizedir ama kimin umrundadır hatta kim bunun fevkindedir? Yani ırgalmadığını söylerken bile, biliyoruz da umursamıyoruz, ırglamıyor değildir, cehaletin karanlığında yaşadığımız için umursamayız, bizi ırgalamaz. Gerçekten insanlık trajikomik bir hal içindedir. Zaten bu yüzden bir türlü düze çıkamamakta ve kurtuluşuna giden yola girememekte değil midir? İnsanlık bu olguları münhasıran kalıpsal olarak algılar ve anlar ama hiçbir zaman bu olguları teşrih masasına yatırıpta dip derinliğine değin tetkik ve tahlil etmez. Binaenaleyh, dediğimiz gibi bu olguları en dip derinliklerine kadar sarih ve beliğ olarak izah etmeyeceğiz değil edemeyeceğiz. İyi ile kötüyü, İyilikle kötülüğü böylesi bir şekilde izah etmek çok netamelidir. Tıpkı ihanetle sadakati, hainle sadığı anlatmak gibidir. Çünkü biz en dipte gömülü gerçeğe ulaşmaya başladık mı tüm bilinenler çöp olur. İnsanlık maalesef klişelerle ve kalıplarla oyalanır mütemadiyen, bu yüzden madalyonun sadece tek yüzü görünür her daim ve buna alışılmıştır. Belki öbür yüzde görünüyormuş gibi oluyordur ama algılamakta zorlanılıyordur. Ki böyle oluyordur değil, hazindir ki böyledir. Binaenaleyh, insanlık baktığını görür, gördüğüne göre hareket eder. Derine inmeye, derin bakmaya, derini görmeye alışmamıştır. Bu durum da egemenlerin lehinedir. Ki, insanlığa egemen olanlar da kahir ekseriyetle böyledirler, ki kendileri gibi insanlar isterler karşılarında. Bunlar garip şeyler! İnsanlık kahir ekseriyetle haddinden fazla sığdır maalesef ve bu çok büyük bir felakettir, ki, bunun kötü neticelerini de daima yaşamıştır, böyle olduğu müddetçe badema da yaşayacaktır. Söylediğiniz zaman şaşılır. Fakat naparsan yap alışılmıştır şeylere düz bakılmaya, şeyler düz görülmeye ve düz değerlendirilmeye. Zira biz klişe bir şekilde izahat yapmayız, naçizane bir olguyu ele aldığımız vakit onu delik deşik etmeye gayret ederiz. Herkesin düz baktığı bir dünyada biz biraz ters bakarız bu olgulara hatta tüm olgulara. Kötü gerçekte şunu yapandır, hain gerçekte bunu yapandır dedik mi iş farklı boyutlara gider. Basit bir örnek verelim; biz münhasıran askeri bilgileri düşmana verene kötü ve hain deriz. Evet bu da kötülük ve hainliktir ama bu kadar kalıpsal bakmak bizi yanıltır. Biz hülasa olarak ancak şunu ifade edebiliriz; iyiye ve iyiliğe müzahir olmayan kötüdür, haindir. Geçelim! İyiler aynı fikirdendir, kötülerde aynı fikirdendir diye bi şey kabil-i mümkün değildir. Her fikrin içinde iyi de vardır, kötü de vardır, çok iyi de vardır, çok kötü de vardır. İyilere müzahir olmadığınız vakit, kötülere müzahir olmuş sayılırsınız ve kötülüklerden de mesul olursunuz. Eğer iyiliğe ve iyilere müzahir olmuyorsanız, kötülükten ve kötülerden şikayete hakkınız olmaz, çünkü böylesi bir şey riyakarlık, sahtekarlık, karaktersizlik olur. Her ağızdan bir laf fışkırır biteviye, şahit oluruz hepimiz ve şahit olmuşuzdur ömür boyu; kötüler nasıl bu kadar egemen olabiliyor, her yerden kötülük fışkırıyor, bu nasıl oluyor? Şimdi böyle bir şey söyleniyorsa, kötülere müzahir olmadan böyle bir şeyin oluyor olması lazım değil mi? Ama gerçek böyle mi? Siz kalkıpta iyiliği örterseniz, iyileri ötelerseniz ve kötülüğü teşvik eder, kötülere yol verirseniz bundan doğal bir sonuç ne olabilir de mi? Aptal gibi şaşkınlaşıyoruz bir de. İşte bu kadar kör kütük cahiliz. Üstümüze tükürüyoruz ve ciddi ciddi soruyoruz; benim üstüme kim tükürdü diye. Böyleyiz ya, yemin ederim böyleyiz. Trajikomik değil mi?

YORUMLAR