Çağrı'nın tenis kortlarından tanıştığı bir meslektaşı olan Gökberk de amatör bir tiyatro topluluğunun üyesiydi. Onlar da en az yılda bir kez bir oyun sahneye koyuyorlar, Çağrı ve Seçil'i de davet ediyorlardı. Çağrı, son oyunlarını oldukça başarılı bulmuştu.
O yıl, Ramazan Bayramı, Nisan'ın son günlerine denk gelmişti. Seçil ve Çağrı, bayramı, Sandıklı'da Bilge Hanım'la birlikte geçirdiler. Bayram ertesi, Çiçek'in küçük kızı Umay için hem ?kız isteme? hem de söz kesme töreni vardı. Tarih çok önceden kararlaştırılmış, Çiçek, Çağrı'ya;
- Abi, yüzükleri sen takarsın, demişti. Çağrı;
- Çok memnun olurum, onur duyarım, diye cevap vermiş, söz kesme töreni için yeni bir takım elbise, gömlek ve kravat satın almıştı.
Kız isteme için, oğlan tarafı Tire'den Afyonkarahisar'a geleceklerdi. Çiçek, törenden bir gün önce, Çağrı'yı tekrar aramış, yüzükleri takacağını hatırlatmıştı. Tören günü, Bilge Hanım, Çağrı ve Seçil, Sandıklı'dan Afyonkarahisar'a gittiler. Tuğrul ve Demet Ankara'dan gelecekti. Bu gibi törenlere çok önem veren Çiçek, bütün sülaleyi davet etmişti. Gelebilen katılacaktı.