Yüzleşme

Yazar: İsmail hakkı Cengiz

Konu: Roman

Slogan: Sadece cesareti olanlar kendisiyle yüzleşebilir.

Sayfa: 166 / 168

Okunma: 1514

Annesi sessiz kaldı. Konuyu değiştirdi. Eski hatıraları anlatmak, eskileri yad etmek daha hoş, daha cazipti! Çağrı'nın yüzlerce kez dinlediği, daha önceki ziyaretlerinde, annesi anlatırken, kimilerini videoya bile aldığı anıları, sanki oğlunun zihnine iyice kazınsın, hiçbir noktası unutulmasın, gelecek kuşaklara tam olarak aktarılsın diye bir daha anlatıyordu. Annesi, olayları anlatırken çok ince ayrıntılar veriyor, sesleri, vurguları taklit ediyordu. Bunlara dikkat edince, Çağrı, Bilge Hanım'da büyük bir hikâyeleştirme yeteneği olduğunu görüyordu. Çağrı, bu anıları, neredeyse hiç ses çıkarmadan dinlerdi. Çünkü her şeyden önce, annesinin konuşma, içini dökme ihtiyacı vardı.

Bilge Hanım, eskileri anlatır anlatır? Ki genellikle, acı olaylardır? Sonunda yorulur. Oğluna;

- Senin de başını ağrıttım, ya, derdi. Çağrı güler;

- Yok anne, başım niye ağrısın? Ama sen, acı anıları anlatınca, o anıları, o anları tekrar yaşıyorsun, tekrar tekrar asabın bozuluyor, kötü oluyorsun, bu hâl, sağlığını da olumsuz etkiliyor. Mümkün olduğunca, tatlı anılardan bahsetmeye çalış. Sağlığına iyi gelir, derdi.

- Doğru, acı anıları anlatırken öfkem kabarıyor. Evet, onları yeniden yaşıyorum. Karnıma ağrılar giriyor.

- İşte, olumsuz etkilerini kendin söylüyorsun.

Saat 10'a geliyordu. Cömertler, erken yatar erken kalkarlar. Yatma saati, gece 10'u nadiren geçerdi.