- Evet, öyle. Ayrıca, gece uykuya kolayca dalmak için, cep telefonu ve televizyonla ilişkimizi, yatmadan en az bir saat evvelden kesmek lâzım. Uykudan önceki bir saati keyifli bir kitabı okumayla veya bulmaca çözmekle değerlendirirsen, gözlerinin kendiliğinden kapanmaya başladığını göreceksin.
- Kitap okumak. Eskiden çok okurdum ama şimdi okuyamıyorum. Televizyondaki polisiye filmler daha çok cezbediyor beni.
- Abi, gece vakti polisiye seyredersen, bence, uykusuzluğa davetiye çıkarmış olursun.
- Doğru ama kafamı boşaltıyor. Onun için çok seviyorum.
- Artık, takdir senin. Müsaade edersen, üçüncü maddeye geçeceğim!
- Tabii tabii geçelim.
- Şimdi, sen, kafam bişeye takıldı, ondan huzurum, uykum, keyfim kaçtı? diyorsun ya? İşte bu takıntılar sinirleri, zihni ve vücudu mahvediyor. Beyni yakıyor. Amerikalı psikiyatri doktoru Gillihan, buna şöyle dikkat çekiyor: Bizi sinirlendiren şeyleri zihnimizde hapsolup tekrar tekrar kurgulamak kolaydır. Bizi üzen kişi ve olayları tekrar yaşayıp, bize bu denli haksızlıkları nasıl yaptıklarını düşünüp öfkelenerek, asla gerçekleşmeyecek asabî münakaşalar yaparız. Öfke ile ilgili anıların ve ruh hallerinin üzerinde durmak sadece öfkemizi perçinler.?
İşte, bunlardan kurtulmak, ait oldukları yere, mazinin çöplüğüne gömmek lâzım. Bunları tekrar tekrar hatırlamanın kimseye bir faydası olmadığı gibi büyük zararı var!
Bozkurt Bilgili, sinirli sinirli başını salladı: