Yüzleşme

Yazar: İsmail hakkı Cengiz

Konu: Roman

Slogan: Sadece cesareti olanlar kendisiyle yüzleşebilir.

Sayfa: 7 / 168

Okunma: 1523

Besihanede işler bitince, Ertuğrul'un en büyük zevki, besihanenin doğu sınırını çizen çitlerin bulunduğu yerdeki kavak ağaçlarının gölgesine oturup sigara içmekti. Besihanenin doğusundaki avlu ve arazi bir tepenin eteğindeydi ve birdenbire yükseliyordu. Çitlerden yaklaşık olarak 150 metre yukarıda, şehre su sağlayan, ilçe su deposu bulunuyordu. Depo bazen taşar, sular besihaneye doğru akardı. Taşan su, genellikle, besihaneye ulaşmaz fakat bütün çevrenin yeşillenmesine vesile olurdu. Muhtemelen, 10-15 kadar kavak da hem depodan taşan suyu durdurmak hem de su sayesinde çabuk büyür diye düşünülerek dikilmişti. Şimdi hepsi 25-30 metre uzunluğunda yetişkin ağaçlardı. Rüzgârda hışır hışır sallanır, sıcak havada serinlik verirlerdi. Çobanların, Ertuğrul Ağa? diye hitap ettiği Ertuğrul, işte burada yorgunluk atar, sigarasını tüttürürdü.

O yıllarda Sandıklı'nın nüfusu 10 bin civarındaydı, herkesin birbirini tanıdığı ilçede Ertuğrul Bey, şehrin en iri yarı adamlarından biriydi. Bu irilik asla hantal bir irilik değildi. İnsana yakışan, zarif, kibar bir irilikti. Ertuğrul Bey'in sakin, huzurlu, mütebessim bir çehresi vardı. Görenlerde hem güven hem saygı uyandıran bir çehre.

Aslında, Ertuğrul Bey gergin bir insandı. Hem de çok gergin. Genellikle gerginliğini bastırır, insanlara daima sakin, ağırbaşlı, görgülü, saygılı davranırdı.