Yüzleşme

Yazar: İsmail hakkı Cengiz

Konu: Roman

Slogan: Sadece cesareti olanlar kendisiyle yüzleşebilir.

Sayfa: 49 / 168

Okunma: 1820

Kurallara hayatı boyunca hep uymaya çalışan ve ihlal edenleri kınayan Çağrı, şimdi, kendisi kısa görüşme kuralını çiğniyordu. Her zamanki iki dakikalık görüşme süresini hayli aşmışlardı. Üstelik, girerken, görüşmenin kısa tutulması? ikaz edildiği halde! Görevliler, birkaç defa ziyaret süresinin bittiğini ikaz etmişlerdi. Çağrı ve Çiçek, onların sabrını ve hoşgörüsünü daha fazla kötüye kullanmamalıydı. Nasıl olsa yarın sabah da gelip babalarını ziyaret edeceklerdi. Sıkı sıkı tutan babalarının ellerinden, kollarını yavaş yavaş kurtardılar. İki kardeş birden:

- Baba yarın sabah yine geleceğiz. Bir isteğin var mı? diye sordular.

Her zamanki gibi:

- Sağlığınız. Sağ olun. Sağ olun, cevabını aldılar ve ertesi gün yine babalarını görme ümidiyle ama ayaklarını sürüye sürüye yoğun bakım biriminden ayrıldılar.

9 Kasım sabahı erkenden uyanıp kahvaltı ettiler. Saat dokuz buçuk-on arasında hastaneye gideceklerdi. Dokuzu biraz geçerken Çağrı'nın telefonu çaldı. Arayan Tuğrul'du:

- Şimdi hastaneden aradılar, her şeye hazırlıklı olun dediler, diye haber verdi.

Çağrı'nın bütün vücudu buz gibi oldu:

- Tuğrul, her şeye hazırlıklıyız ama yine de her yanım buz kesti, dedi.

Haberi, Çiçek ve eniştesi Demir'le paylaştı. İkisinin de başları önlerine düştü. Çiçek'e, hadi, bir an evvel çıkalım.? dedi.

Tam çıkacakları sırada telefonu tekrar çaldı. Arayan yine Tuğrul'du:

- Abi, babamı kaybettik. Başımız sağ olsun. Cenazeyi alıp, Sandıklı'ya gelin. Biz burada bekleyeceğiz, dedi.

- Allah rahmet eylesin, bizlere sabır versin. Tamam, hemen çıkıyoruz.