- Çağrı Cömert, bu ismin Sandıklı'yla alakası var mı?
Adam, Sandıklı? kelimesini yarım ağız söylemişti. Çağrı tekrar etti:
- Sandıklı mı dediniz?
- Evet!
- Tam isabet, evet, Sandıklı'yla doğrudan alakası var.
Çağrı, adamı buyur etti. Yan yana oturdular. Kendisi, Sandıklı'nın bir köyünden, eşi Sandıklı'nın içindenmiş. Eşinin evi, Hacı Ertuğrul Çeşmesi'ne yakınmış. Adının Çalkara olduğunu söyleyen hemşeri;
- Hacı Ertuğrul Çeşmesi'ni bilir misiniz? diye sordu.
- Bilirim. Siz onun adı nereden gelir bilir misiniz?
- Yok, bilmem.
Çağrı kısaca anlattı:
- Babamın dedesinin adıdır Hacı Ertuğrul. Oradan gelir adı.
Bu çeşme, yıllardır, belki yüzyıllardır sürekli akan, altında 3-4 hatılı olan, hem içmek ve kullanmak için su alınan hem de hayvanların sulanmasına yarayan büyük bir çeşmeydi. Uzun Çarşı ile Besihane arasında bir mevkideydi. Çağrı, Sandıklı'ya her gittiğinde onun yanından da muhakkak geçerdi. Daha bir ay evvel geçtiğinde, artık suyunun kesildiğini, kuru bir çeşmeye döndüğünü, üzülerek gördü.
Çağrı başka bişey konuşmadı. Çalkara anlattı da anlattı. Türkçe-Edebiyat öğretmeniymiş. Çok tutuluyormuş. İdarecilik de etmiş. Bakanlık çok severmiş. Kendisinin bir talebi olmadığı halde, en önemli okullara, yöneticiliklere bunun tayinini yapmışlar. Hemen hemen her tayinden sonra, buraya seni atadık, senden başkası yapamazdı, senden başkasına güvenemezdik? derlermiş.