Yüzleşme

Yazar: İsmail hakkı Cengiz

Konu: Roman

Slogan: Sadece cesareti olanlar kendisiyle yüzleşebilir.

Sayfa: 12 / 168

Okunma: 1538

Birkaç gün sonra, yine emmisini ziyaretteydi. Ertuğrul Bey bir minderde, Selen Hanım başka bir minderde oturuyordu. Yine yengesi elinde şişlerle örgü örüyordu. İğne vurmak için sıhhiyeci geldi. Eve kim gelirse, hangi iş için gelirse gelsin, Cömertler, muhakkak oturtur, kısa bir sohbet eder, ikramda bulunurlardı. ?Sıhhiyeci Cuci? adındaki sağlık memuru zaten yabancı sayılmazdı. Yıllardır, her ihtiyaç olduğunda gelir giderdi. Aileden biri gibiydi. Oturdu. Sohbet başladı. Sıhhiyecinin gözü, bir ara, Selen Hanım'ın örgü örmesine takıldı. Ertuğrul Bey, gülümseyerek, Sıhhiyeciye, Çağrı, ben de örebilirim diyor? diye açıklama yaptı. Başta Çağrı, herkes güldü.

- Öyle mi? dedi, sağlık memuru.

- Evet. Örebilirim, diye cevapladı Çağrı.

Herkesin üzgün, çaresiz ve karamsar olduğu o hasta odasına, böyle konuşmalar az da olsa neşe getiriyor, kasvetli havayı dağıtıyordu. Galiba, bunu en fazla da Ertuğrul Bey istiyordu.

1981 yılının haziran ayına kadar Ertuğrul Bey yatmadan tedavi gördü. Ancak sonunda, amansız hastalık o koca bedeni de yatağa bağladı. Haziran ayı çıkmadan da Ertuğrul Bey öldü.

Çağrı, babasının ve emmilerinin nasıl gece gündüz, bayram seyran demeden çalıştıklarını görerek büyümüştü. Zaten, işe yarayabileceği en küçük yaştan itibaren, kendisi de işin bir parçası olmuştu. 9 yaşına geldiğinde, okulun yaz tatilinde, baba ve emmisinin eski ortağı, Baloğlu'nun yanına çırak verilmişti.10 yaşından itibaren ise, artık, bütün okul tatillerinde ve okuldan zaman bulunan her fırsatta, kendi işlerinde çıraklık, çobanlık ve her ne iş verilirse yapmaya başladı.