Yemekler, yer sofrasında ve bütün aile aynı tencereye kaşık sallayarak yenirdi. O yıllarda, sofraya tahta kaşıklar konur, çatal kullanılmazdı. Bu ortak sofradan en son hep Çağrı kalkardı. Çağrı, sofradan bayaa geç kalkar, onun gecikmesi anne-babayı rahatsız ederdi. Bir yiyecek sıkıntısı olduğundan değildi bu. Yediklerinin Çağrı'ya dokunabileceği endişesinden, bir de sofradan çabuk kalkılacak ki herkes işine gücüne bir an evvel başlasın. Özellikle, ortaokul yıllarının öğle tatillerinde, Çağrı'nın yemeği sorun oluyor, vakit darlığından yetişmiyordu. Böyle dar zamanlarda Çağrı, sofradan doymadan kalkmak zorunda kalırdı. Adı, çok yemek yer'e çıkmıştı.