Kitap Fuarı'nın son gününde, fakülteden sınıf arkadaşı Teoman Özseçkin ve eşi ziyarete geldi. Çağrı son derece memnun ve mutlu oldu. Çay eşliğinde sohbet edip hasret giderdiler. Teoman ve eşi, Çağrının iki kitabını aldı. Çağrı, arkadaşına ve eşine, ziyaretleri ve kitaplarına gösterdikleri ilgi için şükran duygularıyla doldu.
Yaklaşık bir yıl sonra, Teoman Özseçkin, TALYAZDER Genel Merkezi'ni ziyaret etti. Epey konuştu, dertleştiler. Çağrı, yeni kitabı, Türk Kimliği'ni hediye etti, Teoman, cömert bir bağışta bulundu. O akşam, Çağrı, rüyasında, arkadaşının bağışının yüzlerce kez katlanmış bir değere ulaştığını gördü. O değerden, başta ortak arkadaşları olmak üzere, Çağrı'nın birçok tanıdığı yararlanıyordu.
Sabah uyanınca, rüyasının anlamını düşündü. Gülümsedi: Şu bir rüyaydı fakat arkadaşının ilgi ve desteğinin, Çağrı'nın gözünde, ne kadar önemli ve paha biçilemez bir yeri olduğunun kesin bir kanıtıydı.
* * *
Yılın sonu yaklaşıyordu. Altı ay önce, Haziran'daki yazışmalarında, Bazkara, söyleşi'den bahsetmişti, Kasım-Aralık'ta bir söyleşi vaadi? vardı, değil mi? Aralık ayı da hızla tükeniyordu. Çağrı acı acı güldü:
- Söyleşi, çıkmaz ayın on beşi!