Kitap 157 sayfaydı. Çağrı çok şaşırdı:
- Oooo, üstadım, hızlı okuyorsunuz.
- Gece okumaya başladım. Akıcıydı, bırakamadım. Sabaha doğru bitirdim. Yazdıklarının hepsi güzel, sadece, bor madeni'yle ilgili bölümü yazmadan önce görüşseydik, farklı bilgiler verirdim.
- Demek iletişim kopukluğu olmuş. Bununla beraber, çok teşekkür ederim, kitabı ilk okuyan sizsiniz. Çok sevindim.
Sevgili Ayben Abla'sı bu kitabını da ilk destekleyenlerden ve talep edenlerden biri olmuştu. Yeni kitabını da istedi. Çağrı onu da gönderdi. O kitabı gönderdikten birkaç gün sonra, Ayben Abla'nın kocası, Emekli Cumhuriyet Savcısı Erdem Karaca aradı:
- Yahu, Sandıklı'dan ne değerler ne yetenekler çıkıyor? Kitabını okudum, çok beğendim, tebrik ederim, dedi. Çağrı:
- Erdem Abi, çok teşekkür ederim. Beğendiğinize çok sevindim. Sizin gibi aydın bir öğretmen ve hukukçunun beğenmesinden onur duydum.
Erdem Bey, bir dönem Sandıklı'da öğretmenlik yapmış, Çağrı'nın kardeşi Tuğrul'un derslerine girmişti.
- Tuğrul nerede? Ne yapıyor? diye sordu. Çağrı:
- Emekli oldu, Ankara'da oturuyor, sık sık Sandıklı'ya gidiyor.
- Ben onların derslerine girdim. Çok akıllıydı, sınıfın en iyisiydi. Çok selâmlarımı söyle!
- Baş üstüne Erdem Abi. Bizden de size ve Ayben Abla'ya gönülden selâm ve saygılar?
* * *
Ekim sonu-Kasım başındaki, Gaziemir'de gerçekleştirilen İzmir Kitap Fuarı'na yine TALYAZDER olarak katılmışlardı. Çağrı, her gün oradaydı.
Fuarın üçüncü günü, sergiliğe, altmışlı yaşlarında gözüken tanımadığı bir kadın geldi.
- Çağrı Cömert'i arıyorum, dedi. Çağrı;