- Tabii onu yazacağım da şaşkınlık içindeyim; nasıl bu kadar düzgün ve güzel yazabiliyorsun? Bunun için özel bir eğitim mi aldın?
- Çok çalıştım, sevgili dostum. 30-35 yıldır, kendimi bu konuda eğitiyorum. 30 yıl kadar önce, Türk Hikâyeciliğinin zirvesi sayılan Refik Halit Karay'ın bir kitabını, baştan sona kadar, satır satır el yazısıyla deftere geçirdim. Ancak bir metni yazarken, noktasına, virgülüne, ifadenin şekline, paragrafın bütünlüğüne dikkat edebiliyorsun. Hâlâ, zaman zaman, bazı üstatlardan bir-iki sayfayı, olduğu gibi yazarım. Kendimi, yazmaya adadığımı söyleyebilirim.
Mengü, arkadaşına takdirle, saygıyla, sevgiyle baktı:
- Evet, başka türlü olmaz bu iş, herhalde.
Muhabbet derinleşti. Çağrı derdini döktü. Birlikte yaptıkları eylem ve etkinlikleri hatırlattı. Sonra, eskileri, yenileri, çocukları konuştular. Hoş, keyifli, samimi, sıcak bir sohbet oldu. Güzel günlerde buluşmak dileğinde bulundular. Ayrılırken sıkı sıkı sarıldılar.
Hemen o akşam Mengü, sosyal medyadaki sayfasında, gündüz, Bornova'da çekildikleri fotoğrafları ve Çağrı'nın çevre kitabının resmiyle birlikte şu metni paylaştı:
?İyi geceler arkadaşlarım. Bugün, devrem, arkadaşım, Çağrı Cömert'le, Bornova'da güzel bir sohbet ettik. Çağrı'nın, bir öğretmen gibi kaleme aldığı çevre kitabı üzerine değerlendirmede bulunduk.