Yakınım, 26 Haziran'da, toplantı kararlarını iletti. Kararlardan biri, üyelerin, her ay 50 TL aidat (o, ödenti? diyor) ödemeleri hakkındaydı. Kooperatifle ilişkimi kopardığım halde, hiçbir mecburiyetim yokken, bir ?destek mesajı? vermek için, 1 değil, 12 aylık aidatı peşin olarak gönderdim. Başkan yakınım, Üyemiz Çağrı Cömert, bir yıllık ödentisi olan 600 lirayı, kooperatifimizin Ziraat Bankası hesabına gönderdi. Teşekkür ediyoruz kendisine. Diğer üyelerimiz de aynı duyarlılığı gösterirse seviniriz? diye bendenizi örnek gösterdi. Görüldüğü gibi, yakınıma, hiçbir mecburiyetim yokken ?on kitap parasını? tak diye hediye etmişim.
Bunun gibi, bendeniz, bütün yakınlarıma, yapmam gerekeni yaptım, yükümlülüklerimi yerine getirdim? DESTEKLEDİM. Sırası gelince ki geldi, aynı davranışın bana yönelmesini beklemek en tabii hakkımdır.
DESTEĞİNİ ESİRGEYEN DOSTLAR(!)
Kitap 64, yaşım 65! Bu yaşa kadar gelen dostluk(!) 64 lira etmedi. Başka bir ifadeyle, aramızda 64 lirayı aşabilecek bir samimiyet yokmuş.
Ulusal bir yayınevinden çıkmış, uluslararası bir alışveriş sitesinde satışa sunulmuş eserime 64 lira verip almayan bir hasislik, cimrilik benim arkadaşım, hemşerim, akrabam olamaz. O-LA-MAZ! Benim öyle arkadaşlarım, hemşerilerim, akrabalarım yoktur. AÇIKÇA ilân ediyorum. Bitti. Nokta!