Deviriyor ki bir daha ayağa kalkmamak üzere!
Bakın neleri devirdi, yuttu?
En başta, kökü olan, kendisinin türetildiği, “süre”yi yuttu. Artık, zaman/vakit anlamlarındaki “süre” bitti… Süremiz bitti! Onun yerine ne geldi? Elbette “süreç”!
Tabii “zaman”, “vakit” kelimeleri de öldüler! Artık kullanılmıyorlar.
Başka neleri yuttu, devirdi?
Safha, merhale, aşama,
Dönem, devir,
Yol, yöntem, metot,
Olay, hadise, vaka,
Sorun, mesele, problem,
Dönemeç, yol ayrımı, viraj, ortam,
Müddet, mühlet,
İş, işlem, işlev, girişim,
Durum, hâl, vaziyet ve aklıma gelmeyen daha ne kelimeler!
Evet, süreç bunların hepsini devirdi, yuttu… Dilimizden bunların hepsini atıyoruz, yerine, “süreç”i koyuyoruz.
Şu fakirleşmeye, şu yozlaşmaya, bozulmaya bakar mısınız?
“süreç” kullanılan yerlere bakın, mutlaka yukarıda sıraladığım kelimelerden birinin yerine “konmuştur”!
Son yıllardaki köşe yazılarına, kitaplara, akademik yayınlara hele ve illa televizyonlardaki dizilere, haber programlarına ve her türlü konuşmalara dikkatle bakın, göreceksiniz!
Tam bir gecekondulaşma! Tam anlamıyla bir yozlaşma!