Kahroluyorum! Bu yoz dilden kaçmak, kurtulmak istiyorum!
Nereye kaçayım?
Bu her yeri sarmış, her yerden beni kuşatmış, korkunç, ürkütücü “süreç”ten nereye, nasıl kaçabilirim?
“Süreç” seli geldi… Dilimizi kaptı götürüyor… Boğuyor… Boğuluyoruz!
BÜYÜLEYEN TÜRKÇE VE TÜRKİYE’NİN BÜYÜLEYİCİ İSTİKBALİ
Türkçe, güzel ve yerinde kullanılınca, dilimin zenginliği ve ifade gücü beni hayretlere düşürüyor. Bende gizemli bir hayranlık uyandırıyor. Bu olağanüstü güzellik büyülüyor, içine çekiyor, beni cezbediyor. Bu tılsımlı güzelliğe aşığım, karasevdalıyım.
Dilimin, anadilimin bu harikulade zenginliğini satırlarında, mısralarında işleyerek, rengarenk bir resim, yanık bir türkü, canlı bir film gibi önüme seren, ruhuma fısıldayan âşıkları dinlerken, üstatları okurken heyecanlanıyor, coşuyor, uhrevî bir huzur, bana ezelî ve ebedî gibi gelen bir saadet duyuyorum. Aşıkların, üstatların türküleri ve kitaplarıyla birlikteyken o kesiksiz saadet ikliminde yaşıyor, âdeta kanatlanıyor, uçuyorum.
O ruhanî huzur ve mutluluğu sizlerle paylaşarak çoğaltmak istiyor, sizlerin de bu saadetten hissenizi almanız için karşı konulamaz bir arzu duyuyorum.