İlk önce, çocuklarımıza su kalacak mı, ekmek kalacak mı, nefes alabilecekleri hava kalacak mı, sorularını sormamız lâzım!
Su kirleniyor, ekmek kirleniyor, hava kirleniyor… Ve tükeniyor.
Elimizde çok çarpıcı istatistikler var. Misal; 1820’den bu yana dünya nüfusu 6 kat artarken, küresel üretim 60 kat artmış. Yani, 1 nüfus artışına karşılık, üretim 10 misli artmış. Demek ki, bugünkü dünyanın insanları 200 sene öncesine göre 10 kat daha varlıklı!
Bu harika bir şey gibi gözüküyor. Ama öyle değil! Çünkü gerçekte, insanlar başta toprak ve su olmak üzere kaynakları şuursuzca tüketiyorlar. Her bir nüfus artışına karşılık, on misli üretim artışı, elbette büyük miktarlardaki israfı ortaya çıkarıyor. Ayrıca, atıklar dolayısıyla dünya olması gerekenden 10 kat daha fazla ve hızla kirletiliyor. Orman alanları normalden 10 kat fazla tahrip ediliyor.
Üretim artışında, aşırı gübreleme ve ilaçlama büyük rol oynuyor. Bu aşırı ilaç ve gübre hem toprağın doğallığını hem de elde edilen ürünün niteliğini bozuyor. Toprak giderek verimsizleşirken, elde edilen ürünlerin lezzeti ve bileşimi değişiyor. Bugünlerde piyasayı dolduran kocaman kocaman çileklere bir bakın. Ne görüntüsü doğal ne tadı… O kendine has kokuyu zaten hiç arama!
Verimsizleşen topraktan daha fazla ürün almak için her sene daha fazla ilaç ve gübre kullanmak gerekiyor. Bu zincirleme işlemde doğa tahrip olup kirlenirken, elde edilen ürün de insan sağlığını tehdit ediyor.