Çünkü Türkmenlere, yüz yıl boyunca akıl almaz eziyetler,
Baskılar, zulümler,
Suikastlar-katliamlar,
Kısaca, asimilasyonun her türlüsü reva görüldü…
Bütün bunlara Türk hükümetleri seyirci kaldı… Oradaki Türk varlığını unutturmak için ellerinden geleni yaptı… O kadar ki, bırakın baskılara-zulümlere ses çıkartmayı, yardıma koşmayı, ekmek-su yardımını bile yapmadı.
Bunlara rağmen, Türkmenler varlıklarını sürdürdüler. Şu anda, Irak’ta en az 2 buçuk milyon Türkmen yaşıyor ve IŞİD saldırılarından dolayı bugünlerde yine zor durumda, tehdit altındalar… Bir köyde 23, başka bir köyde 15 Türkmen’in öldürüldüğü haberleri geldi… 125 bin Türkmen’in yerlerinden yurtlarından kaçmak zorunda kaldığı bildirildi.
Neyse ki eskisi kadar “habersiz” ve “duyarsız” değiliz!
Dışişleri Bakanlığı, “Türkmenlere insanî yardım ulaştırılacağı”ndan söz edebiliyor…
Türk Kızılay’ı yardım kampanyası açıyor, ilk yardım TIR’larının yola çıkarıldığını müjdeliyor.
Biz de buradan, kardeşlerimizin sahipsiz ve kimsesiz olmadıklarını, onlara yanlarında olduğumuzu hissettirmek için elimizden geleni yapmalıyız. Neler yapabiliriz?
Yardım kampanyalarına katılabiliriz…
Türkmenlerle iletişim kurmanın yollarını arayabiliriz…
Sosyal medya üzerinden onların sıkıntılarını, dertlerini dile getirebiliriz…
Dünyanın dikkatini buradaki insanî drama çekmeyi deneyebiliriz.
Salon ve açık hava toplantıları düzenlenip Türkmenlerin sorunlarına dikkat çekilebilir…