Birbirimizi, kendi kendimizi kandırıyoruz.
Plastik torbanın üzerinde, "DOĞAYI SEVİYORUM", "ÇEVREYE DUYARLI OLALIM" ibarelerinin bulunması ise, komedi!
Acıklı komedi!
-------------------------------------------
(*): Bilim ve Teknik Dergisi, Haziran 2025 sayısı, 1nci sayfa
ATIK PLASTİKLER NEREDE? BEYNİMİZDE!
Plastikler…
Hayatımızı kolaylaştırdığını zannettiğimiz, kullan at pet şişeler, “karton” adını verdikleri plastik bardaklar, kullan at çatal-kaşık-tabaklar, hele hele, plastik torbalar…
Kullan at da nereye kadar abi?
Bunlar nerelere gidiyor, nerelerde birikiyor? Ne oluyor? Neye dönüşüyor?
Bunları hiç düşünüyor, hiç sorguluyor muyuz? Hatta hiç aklımıza geliyor mu?
Plastiklerin her gün yeni bir zararı, yeni bir tehlikesi, sağlığa yeni bir tehdidi ortaya çıkıyor.
“Atık toplayalım”, “geri dönüşüme gönderelim”, “sıfır atık”… Bunlar büyük çapta sözde kalıyor. Plastiğin çok çok çok küçük bir bölümü toplanabiliyor, geri dönüştürülebiliyor. Büyük bölümü, ne yazık ki doğaya ATILIYOR! Caddeler, sokaklar, tarlalar, bahçeler, akarsular, göller, denizler ve okyanuslar plastikle DOLU. Bunlar zaman içinde parçalanıyor ve aşağıdaki kısa makalede de belirtildiği gibi, havayla, suyla ve besinlerle insan vücuduna hatta beynine giriyor.
Sözü uzatmadan, sizi, Bilim ve Teknik Dergisinin Mart 2025 sayısında, 11’nci sayfada yayımlanan Mahir E. Ocak’ın, “İnsan Beynine Ulaşan Atık Plastikler” başlıklı yazısıyla, daha doğrusu uyarısıyla baş başa bırakayım: