Bu köşede iktidar partisinin kısa adını başından beri “AKP” olarak yazıyorum. Katıldığım TV programlarında da çoğunlukla AKP, ara sıra da “AK Parti” diyorum. “AK Parti” adına karşı kategorik bir itirazım yok. Ancak bu adı benimsemekte güçlük çektiğimi itiraf etmeliyim.
“AK Parti” adını zorla kabul ettirmek için yapılan baskılar ise direncimi artırıyor. İnsan psikolojisiyle ilgili bir durum...
Hatırlarsanız, Başbakan Erdoğan geçen haziranda AKP kısa adını kullananları “edepsizlikle” suçlamış ve “Kısaltılmış adımız AK Parti’dir. Herkes bunu böyle yazmaya mecburdur” diye sert bir açıklama yapmıştı.
Bu çıkışın ardından, iktidar partisinin, AKP diyen köşe yazarlarını “AK Parti” şeklinde yazmaya zorlamak için basın üzerinde baskı uygulamaya başladığına dair duyumlar aldım.
Öncelikle, bu yöndeki bir baskıya Milliyet’te hiç maruz kalmadığımın altını çizmeliyim. Ben baskıyı dış sahada, son haftalarda katıldığım iki TV programında hissettim. “AKP” dediğim için, ilkinde iktidar yanlısı bir “anchorman”in, ikincisinde de AKP’li bir politikacının itirazları ile karşılaştım.
“AK Parti sorunsalı” hakkında yazmaya karar vermemin nedeni artık sıradanlaşmaya başlayan bu baskılardır.
AKP’nin kuruluşundan bu yana dokuz yıl geçti... Parti neredeyse sekiz yıldır iktidarda. Buna rağmen halkın ve medyanın hatırı sayılır bir kısmı halen bu partiyi, “AKP” diye anıyor.
Yüzleşin ve rahatlayın artık; “AK Parti” adı başarısız oldu; tutmadı. Partinin kısa adı kurulduğu günden itibaren “AK Parti” olarak tescil ettirilmiş olsa da gerçek budur...
AKP yöneticileri madem kafalarını bu kadar takacaklardı, tescilli kısa adlarını baskıyla kabul ettirmeye girişmeden önce, “AK Parti neden tutmadı” sorusuna cevap arasalardı daha iyi olmaz mıydı?
Benim cevaplarım şöyle:
Bir kere “AK Parti” kısaltma falan değil. Türkçede böyle kısaltma olmaz. Doğrusu AKP’dir. “AK Parti” başka bir ad; dolayısıyla başka bir mana içeriyor. Kimse kimseyi kandırmaya kalkmasın. Sanki sözde kısaltması “ak” olsun diye “adalet ve kalkınma” uydurulmuş gibi geliyor ama böyle olmadığını da biliyoruz. Uzun isim de amblem de Fas’taki kardeş İslamcı partiden kopya...
En önemlisi, “AK Parti” adının partiden olmayana kendisini “kara” imiş gibi hissettiren bir zihinsel refleks yaratması... Dışlanma algısına neden oluyor. “Ak”, temiz, dürüst, saf, pisliğe, yolsuzluğa bulaşmamış, bilge ve yeni demekse... “AK Parti”li olmayan da tersi demek sanki...  Çok partili hayatımızda bu kadar dışlayıcı ve kibirli çağrışımlar içeren başka bir büyük parti adı kaydedilmemiştir.
“AK Parti” adı işte tam da bu nedenle partinin ideolojisi ve siyasi çizgisine yakın olmayanlara itici geliyor. 
“AK Parti” adına duyduğum soğukluğun esas nedeni budur.
Bu partinin, kurulduğu tarih olan 14 Ağustos 2001’i izleyen ilk günlerden itibaren basının çoğunluğu tarafından AKP kısaltması ile anılmaya başlanmış olması anlamlıdır.
Tescilli kısaltmadaki “Ak”, daha ilk günden antipati yarattı.
Mesela, Güneri Cıvaoğlu’nun 15 Ağustos 2001 tarihli yazısı, “Bekleyelim, AK mı KARA mı görelim” diye bitiyordu. Aynı gün Oktay Ekşi yazısına “Ak mı, gri mi?” başlığını atmıştı.
Parti hakkında halen süren meşruiyet sorgulaması, belki “AK Parti” adına duyulan antipatiyi artıran bir katalizör olabilir; ama antipatinin kaynağı olamaz.
Ancak, 8 yıldır iktidar olan partinin, kendisine AKP diyenlere karşı bu kadar alıngan ve hınçlı olmasına yol açan işte tam da bu meşruiyet sorgulamasıdır.
Erdoğan başbakan olmadan önce kendisinden manşetlerde bile “Tayyip” ön adıyla bahs ederek meşruiyet algısını zedeleyen merkez basın,           bu hıncın oluşmasında pay sahibidir.